Ο φιλόξενος κάτοικος

Αν ο τουρισμός μας γινόταν πιο ανθρωποκεντρικός, αν ο “τουρίστας” αντιμετωπίζονταν ως προσωρινός κάτοικος ενός τόπου,

αν ξεπερνούσαμε τον παραδοσιακό, παλιομοδίτικο τρόπο προσέλκυσης τουριστών,

αν χρησιμοποιούσαμε την τεχνολογία,

αν σκοπός μας ήταν ο επισκέπτης να προσδίδει αξία στον τόπο που επισκέπτεται, ως προσωρινός κάτοικος, χωρίς να αλλοιώνει και να επιδρά αρνητικά στην καθημερινότητα των μόνιμων κατοίκων, πόσο θα επιδρούσε θετικά στην ποιοτική αναβάθμιση του τόπου που τον φιλοξενεί;

Μήπως οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε τους “τουριστικούς” μας προορισμούς με πιο ανθρωποκεντρικά κριτήρια;

Μήπως η λογική της αρπαχτής, της μαζικής εξυπηρέτησης χαμηλού επιπέδου υπηρεσιών πρέπει να αντικατασταθεί με σύγχρονα μοντέλα “ποιοτικής φιλοξενίας”, με αμοιβαίο στόχο να ικανοποιηθούν από κοινού ο “προσωρινός” και ο “μόνιμος” κάτοικος;

Μήπως τελικά κι οι δυο αυτοί τύποι “κατοίκων” του τόπου προορισμού, φιλοξενίας ή μόνιμης διαμονής, ανήκουν από κοινού στις δυο κατηγορίες κατοίκων που προσδιορίσαμε, αλλά για διαφορετικά χρονικά διαστήματα;

Posted in Επιχειρηματικότητα, Κοινωνία, Πολιτική and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Leave a Reply

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.