Δίδαγμα Νουθεσία Τακτική(Δ.Ν.Τ.)

Οι περισσότεροι από εμάς που βιώνουμε «στο πετσί μας» τους τελευταίους μήνες την πορεία της ελληνικής οικονομίας, που είμαστε πρωτεργάτες της παραγωγικής διαδικασίας σε ηλικία μεταξύ 25 – 55 ετών, χθες εδραιώσαμε δικαίωμα περιγραφής στο παραμύθι που θα εξιστορούμε στα εγγόνια μας.  Το παραμύθι έχει διάφορους τίτλους όπως: Εθνική κυριαρχία, Εθνική ανεξαρτησία, Ανασυγκρότηση, ………

Η Ελλάδα που πριν από έξι χρόνια διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, που τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν ένα μεγάλο εργοτάξιο, που εξάπλωσε την οικονομία της στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, στις 23-04-2010 ζήτησε την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. λίγο πριν τη στάση πληρωμών, λίγο πριν τη χρεοκοπία.

Ιστορική αναδρομή:

Οι περισσότεροι λένε ότι κλείνει ένας κύκλος της μεταπολίτευσης από την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας το 1974.  Ο κύκλος αυτός χαράχτηκε από την εναλλαγή των δύο μεγάλων κομμάτων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ στα κέντρα εξουσίας.  Βασικά χαρακτηριστικά ήταν ότι ξεφύγαμε από το αστυνομοκρατούμενο κράτος, εκδημοκρατίστηκε η κοινωνία, θεσμοθετήθηκε η ισότητα των δύο φύλων, ανασυγκροτήθηκε το συνεταιριστικό κίνημα, αναβίωσαν κι εδραιώθηκαν συνδικαλιστικά κινήματα, η συμμετοχική δημοκρατία, άλλαξε η εικόνα της χώρας σε επίπεδο υποδομών όπως οδικά δίκτυα, τηλεπικοινωνιακές υποδομές, προσπάθεια εισόδου της πληροφορικής στους νευραλγικούς τομείς της οικονομίας κ.α..

Η πορεία ανάπτυξης σίγουρα ήταν ανοδική αλλά με τρία βασικά χαρακτηριστικά: α) όλα αυτά εξελίχθηκαν με δανεικά κεφάλαια, β) με παράλληλη αύξηση της μαύρης οικονομίας, στηριζόμενη στην αναδιανομή πλούτου μεταξύ των ημετέρων,  που επέβαλε η φαυλοκρατία σε βάρος της αξιοκρατίας, γ) διατρανώνοντας την κρατική μηχανή με δημόσιους υπαλλήλους που έπεσαν θύματα τεμπελιάς κι απραξίας.

Οι κομματικοί μηχανισμοί ήθελαν να ελέγχουν τα κέντρα εξουσίας, δωροδοκώντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στη λογική της ειδικής πατέντας του άσπρου μικρού «φακέλου».

Η δίψα για εξουσία ανθρώπων της γενιάς του Πολυτεχνείου που αποποιήθηκαν  των ιδεολογιών τους, προξένησε την ανά δεκαετία αναπαραγωγή τεράστιων σκανδάλων.  Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 βιώσαμε τα pampers & το ειδικό δικαστήριο, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 τη μαύρη τρύπα του χρηματιστηρίου κι η κατάσταση που τώρα βιώνουμε στο τέλος της δεκαετίας του 2000.

Πορεία προόδου

Είμαστε τόσο εθισμένοι στα σκάνδαλα, που με μανία ο καθένας μας προσπάθησε να ενταχθεί, άλλοτε από μαγκιά, από λόγους επαγγελματικής επιβίωσης, από την οικειοποίηση εύκολου χρήματος, από τη διαχείριση των πάντων με προχειρότητα, που τόσο επιδέξια μας δίδαξε το σύστημα παιδείας από τα σχολικά «σκονάκια» έως την τέχνη του ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Αν έχει παραμείνει «τσίπα» στο λαό μας θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δε μας φταίνε μόνο οι πολιτικοί.  Εμείς στηνόμασταν έξω από τα βουλευτικά γραφεία, πιέζοντας τους για μια θέση στο δημόσιο.  Εμείς στήνουμε τους διαγωνισμούς προμήθειας δημοσίου, εμείς δίνουμε φακελάκια, εμείς κολλάμε τα «γρηγορόσημα» στις πολεοδομίες, εμείς αμαυρώνουμε τους δικαστικούς, τις επιτροπές.

Ζητώ πρώτος συγνώμη για ότι «λαμογιά» έχει εξελιχθεί στη χώρα μας, αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μου αναλογεί και την απευθύνω στην επόμενη γενιά, με τη βροντερή φωνή αγανάκτησης ότι από σήμερα δεσμεύομαι για την πραγματική αλλαγή της κοινωνίας.

Το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9ASROLiJCwk&playnext_from=TL&videos=eypPAeHCsMM]

Ας μετατρέψουμε τη λογική του «κολλητού», του εύκολου κέρδους, της προχειρότητας, σε ανάπτυξη, σε εργατικότητα, σε αποτελεσματικότητα, σε διευκόλυνση, σε σεβασμό, σε αποτελεσματικότητα, σε ισονομία.

Όλοι μαζί ενωμένοι θα τα καταφέρουμε, το οφείλουμε σε εκείνους που έφυγαν παλεύοντας για μας και σε εκείνους που έρχονται.

Posted in Κοινωνία, Πολιτική and tagged , , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

10 Responses to Δίδαγμα Νουθεσία Τακτική(Δ.Ν.Τ.)

  1. Dimitris Zarkadas says:

    Πραγματικά πιάνεις το σφυγμό του Έλληνα ενεργού πολίτη.Δεν ξέρω αν έχουμε , τελικά, τις ίδιες καταβολές αλλά τα άρθρα σου πραγματικά με αγγίζουν. Συντάσσομαι μαζί σου κι εγώ, από το δικό μου μετερίζι, να αγωνιστώ γι΄αυτά που αναφέρεις, μια κι έχω να κάνω με τη νέα γεννιά που ψάχνει απεγνωσμένα πρότυπα και ινδάλματα για να κρατηθεί.Σ΄ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να νιώσω ότι επικοινωνώ με ανθρώπους που τους καταλαβαίνω.

  2. demy says:

    Στην Ελλάδα δυστυχώς κατακερματίστηκε το ‘φιλότιμο’ του Έλληνα – το μεγαλύτερο προσόν που θα’ λεγε κανείς πως διέθετε ο λαός.
    Οι ‘φιλότιμοι’ έγιναν οι ‘μ*^$%κες’ και τα ‘λαμόγια’ οι μάγκες της κοινωνίας…
    Για να μετατρέψουμε λοιπόν τη λογική του «κολλητού», του εύκολου κέρδους, της προχειρότητας, σε ανάπτυξη, σε εργατικότητα, σε αποτελεσματικότητα, σε διευκόλυνση, σε σεβασμό, σε αποτελεσματικότητα, σε ισονομία, πρέπει να επαναπροσδιοριστεί στη συνείδηση της κοινωνίας ‘πρότυπα’ και ‘συμπεριφορές’.
    Πως να γίνει όμως κάτι τέτοιο όταν ακόμα ο μέσος Έλληνας γονιός ονειρεύεται ακόμα για το παιδί του “μια θέση στο Δημόσιο”; Όταν ΜΜΕ ‘καίνε’ καθημερινά τον εγκέφαλο του κοσμάκη με τις περιπέτειες της κάθε απελπισμένης wannabe; Και όταν ο κοσμάκης προτιμά να ‘καίγεται’ γιατί ‘ξεφεύγει’ έτσι, από το να ‘αγχώνεται’ παρακολουθώντας (και εμπεδώνοντας) την επικαιρότητα;
    Αναρωτιέμαι…

  3. ellinaki says:

    Καλησπέρα και καλώς σε βρήκα.

    Ελπίζω κάποια στιγμή αρκετά σύντομα, μία κρίσιμη μάζα της ελληνικής κοινωνίας να φτάσει στην ίδια εξωστρέφεια και αισιοδοξία που περιγράφεις. Διαφορετικά, βλέπω πάλι την ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται. Οι μεν να τη λένε στους δε, και οι δε στους μεν, χάνοντας το νόημα, την ομοψυχία και την οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια.

  4. Πολύ σωστά Χρόνη! Μα τι έχουμε πάθει όλοι εμείς των 22 και άνω και μας κάνουν ότι θέλουν οι πολιτικοί;;;;
    Υπάρχουν τόσα πολλα νέα παιδιά στην Ελλάδα που σκέφτονται όπως ακριβώς τα χεις γράψει κ εσύ! Μα τι κάνουμε; Που είμαστε;;

  5. Συμφωνώ απόλυτα με όλους!

  6. Anthia says:

    Ώστε υπάρχουν και άλλοι….!! 🙂

  7. δήμητρα says:

    εγώ μαζί σου, κι ότι είναι να υποστώ, το έχω αποδεχτεί. Ας κάνουν ότι θέλουν οι άλλοι. Ας ζουν για όσο θέλουν στην δική τους, μικρή τους, προσωπική τους κόλαση που απολαμβάνουν ως παράδεισο. Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει οποιαδήποτε αλλαγή σ αυτή τη χώρα χωρίς ειλικρινή ενδοσκόπηση και χωρίς προσωπική θυσία.

  8. ckarachalios says:

    Ο Σαράντης Πισπιλής απάντησε στο ίδιο άρθρο αλλά στο δίκτυο του LinkedIn από το Group OpenCoffee Greece:

    Αρκεί να αποδείξουμε ότι είμαστε απλά Έλληνες…….άλλων εποχών……

    Όταν ρωτήσανε το Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, όπως το σύνολο της γενιάς μας και αυτών που έπονται,
    δεν ανέφερε τίποτε για τη συσσώρευση γνώσεων…

    «Η μόρφωση», είπε, «είναι θέμα συμπεριφοράς. Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;
    1. Πρώτα απ’ όλους, αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές..

    2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική..

    3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..

    4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα..

    5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..

    6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους..

    7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και τη δόξα τους.. »

  9. Χρόνη,
    σαρανταρίζω σε μερικούς μήνες και δεν θυμάμαι να υπάρχει κανένας που να έκανε την ζωή μου πιο εύκολη. Έχω την μεγάλη τύχη να έχω κάνει τρία παιδιά και να προσπαθώ να στηρίζω την οικογένεια μου με κάθε τρόπο και θυσία και όπως όλοι καταλαβαίνετε δεν είναι εύκολη υπόθεση.
    Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλουν να με βάλουν να ψηφίσω (οι μεγαλύτεροι της οικογένειας) δεν έκανα σε κανέναν το χατήρι γιατί δεν πίστευα στο όλο σύστημα. Όχι, δεν είμαι αναρχικός, απλά δεν ήθελα να βοηθήσω κανέναν να καταστρέψει την Ελλάδα. Για αυτή την επιλογή μου σε κάθε πολιτική συζήτηση που έκανα μου “την λέγανε” ότι δεν είμαι άξιος να κρίνω εφόσον δεν συμμετέχω. Η απορία μου είναι ότι όλοι αυτοί που συμμετείχαν τελικά, είναι αυτοί που φέρανε την χώρα σε αυτή την κατάσταση?
    Δεν έχω δώσει ποτέ φακελάκι και δεν έχω δώσει ποτέ γρηγορόσημο αλλά παρόλα αυτά οφείλω και εγώ ένα συγνώμη προς τα παιδιά μου που δεν έκανα το κάτι παραπάνω για να τα σταματήσω όλα αυτά, που νομίζω πάλι ότι δεν έχουν σταματήσει. Να σας πω ότι οι εργασίες στο μετρό της θεσσαλονίκης έχουν σταματήσει για το ποιός θα βάλει τον δικό του διευθηντή για να διαχειριστεί τα κεφάλαια, πριν λίγες μέρες πήραν οι βουλευτές 1,5 εκ euro για να αλλάξουν υπολογιστές στα γραφεία τους και αλλά πολλά που όλοι θα έχουμε ακούσει και θα ακούσουμε στο μέλλον. Βαρέθηκα να ξέρουμε όλοι τι γίνεται και να ακούω στις τηλεοράσεις ότι “είναι μια μεμονομένη περίπτωση”!
    Όπως λες και εσύ, χρωστάμε τόσα πολλά στα παιδιά μας που ίσως η συγνώμη να είναι μόνο η αρχή.
    Συγνώμη για την πολυλογία μου, να είστε καλά!

  10. grblogs.gr says:

    Ένα από τα πιο όμορφα άρθρα που διάβασα τον τελευταίο καιρό, συγχαρητήρια. Τελικά υπάρχουν περισσότεροι, από ότι περίμενα, που συμμερίζονται αυτές τις ιδέες.

Leave a Reply

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.