Η Πληροφορική είναι το εργαλείο εκσυγχρονισμού της Δημοκρατίας

Η σοφή γιαγιά έλεγε: «Παιδί μου εύχομαι στη ζωή σου να ασχοληθείς με το επάγγελμα, που θα το έκανες & χωρίς να πληρώνεσαι».  Η έκφραση της γιαγιάς βέβαια ήταν μεταφορική, στη λογική του ότι ο άνθρωπος όταν ασχολείται με αυτό που του αρέσει, έχει περισσότερες πιθανότητες να προοδεύσει, όντας χρήσιμος στο άμεσο περιβάλλον που δραστηριοποιείται κι ευρύτερα στο κοινωνικό σύνολο, συμβάλλοντας καθημερινά στην εξέλιξη της κοινωνίας, της χώρας του, της ηπείρου, του κόσμου.  Η γιαγιά δηλαδή βίωνε την έννοια του παγκόσμιου πολίτη, αλλά δε μπορούσε να την εκφράσει, γιατί την είχαν ποτίσει με εθνικιστικές, θρησκευτικές προκαταλήψεις κι η κακομοίρα δεν είχε internet για να ψάξει να βρει την αλήθεια.  Την είχαν καταδικάσει στην αμορφωσιά & στην πείνα σαν γνήσιο μέλος της ελεγχόμενης μάζας.

Ιστορική αναδρομή

Τα γεγονότα που εξελίσσονται στις μέρες μας, ξέβρασαν όλα τα κοινωνικά, πολιτικά κι οικονομικά αποτελέσματα, που επί χρόνια δομήθηκαν από όλους μας μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στον τόπο μας το ’74.  Η ελληνική κοινωνία του «εγώ» δε μπόρεσε να ξεφύγει από τη φαυλοκρατική λειτουργία της.  Δε μπόρεσε να ανασυντάξει τις δυνάμεις της στη λογική των ίσων ευκαιριών, της ισονομίας, του δικαιώματος στην υγεία, στην παιδεία, στην πρόνοια  για όλους.  Επιλέξαμε τη λογική των ουρών έξω από τα βουλευτικά γραφεία, του έντονου κι άκριτου κομματισμού, της προσωρινής προσωπικής εξασφάλισης εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, της διόγκωσης του κράτους, του κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα, της απαξίωσης της επιστήμης και της έρευνας, του αποσυντονισμού των κοινωνικών κινημάτων, της ελεγχόμενης δημοσιογραφίας – δικαιοσύνης.  Ποιος όμως καθορίζει το περιβάλλον που δραστηριοποιούμαστε, με ποιούς κανόνες εξελίσσεται το «παιχνίδι», με ποιά κριτήρια απολογισμού, αξιολόγησης, προόδου κι αποτελεσματικότητας;

Σημερινές εξελίξεις

Για όλες τις δομικές αδυναμίες – λάθη που εξελίχθηκαν τα τελευταία 35 χρόνια, η κριτική ικανότητα του λαού μας εξαντλήθηκε στην επαναλαμβανόμενη προσφυγή στην κάλπη.  Εκφράστηκαν διάφορες πολιτικές τάσεις, κάποιες υπερίσχυσαν κι άλλες εξαφανίστηκαν με τους ίδιους όμως πρωταγωνιστές κάθε φορά.  Φτάσαμε βέβαια στη λαϊκιστική έκφραση που συνεχώς επαναλαμβάνεται κι έντονα στις μέρες μας, ότι ο λαός καταδίκασε την προηγούμενη κυβέρνηση με τέτοια διαφορά, σα λες κι αυτό είναι τιμωρία.  Δηλαδή στο όνομα του λαού καταδικάζουμε αυτούς που τα «τρώνε» κι αναδεικνύουμε με τις εκλογές τους επόμενους «άφθαρτους» που θα συνεχίσουν.

Οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι οι μόνοι εργαζόμενοι που το αποτέλεσμα του έργου τους δεν έχει καμιά επίπτωση στους ίδιους, παρά μόνο στο κόμμα τους που εναλλάσσεται στην εξουσία.  Σε αντίθεση με ολόκληρη την άλλη κοινωνία, όπου όταν ο επιχειρηματίας κάνει λάθος κι αποτυγχάνει τίθεται εκτός παιχνιδιού, το υψηλόβαθμο στέλεχος με τις λάθος επιλογές του διακυβεύει το μέλλον του στην αγορά, ο εργαζόμενος χάνει τη θέση εργασίας του, το λάθος του εργάτη μπορεί να τον σκοτώσει ή να τον θέσει επί μακρόν στην ανεργία.  Όλοι έχουν κάποια επίπτωση σε σχέση με τις λάθος επιλογές τους εκτός από τους τριακόσιους & τους δημοσίους υπαλλήλους.  Ποια είναι όμως η αιτία που προκαλεί όλη αυτή τη λειτουργία του «συστήματος» – Κρατικής μηχανής, ευρύτερου Δημόσιου τομέα, που καθηλώνει τους μηχανισμούς προόδου κι εξέλιξης της αγοράς, της οικονομίας, της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας, του πολιτισμού, του τουρισμού;

Είναι η παντελής έλλειψη καταγραφής αναγκών, σχεδιασμού, στοχοποίησης, υλοποίησης, μέτρησης επίτευξης, ελέγχου, απολογισμού.

Πορεία προόδου

Το όχημα που θα διευκολύνει στην άμεση πρόοδο κι εξέλιξη της κοινωνίας μας είναι η πληροφορική.  Είναι το εργαλείο που θα διευκολύνει τη διαδικασία καταγραφής αναγκών στη λειτουργία της καθημερινότητας μας.  Είναι ο μηχανισμός που θα αποτυπωθεί η στοχοποίηση της κάθε  λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού από τον υπουργό μέχρι το θυρωρό του υπουργείου.  Είναι το εργαλείο που θα καταγράφεται η καθημερινότητα κάθε λειτουργίας, κάθε θέσης εργασίας, που θα μετρά την επίτευξη στόχων, που θα ελέγχει το αποτέλεσμα για το οποίο ο κάθε λειτουργός θα είναι υπόλογος.

Για ποιο λόγο υπάρχουν σήμερα π.χ. δικαστικοί κλητήρες που κοινοποιούν έγκυρα την αλληλογραφία του κράτους και δεν αντικαθίστανται από ένα Πανελλαδικό Document Management σύστημα.  Πόσο κοστίζουν στο κράτος όλοι αυτοί το χρόνο;  Πόσα χρήματα γλυτώνει το κράτος από τα ΚΕΠ που όταν ιδρύθηκαν σχεδόν όλοι τα χλεύαζαν;  Γιατί να μην υπάρχουν Citizen Relation Management συστήματα όπου ο κάθε δημότης θα μπορούσε να θέτει ηλεκτρονικά το αίτημά του, το παράπονο του, την αίτηση αλλαγής λάμπας έξω από το σπίτι του;  Θυμάμαι όταν μιλούσα με ένα Δήμαρχο γι αυτά & του δείξαμε τη λύση, μας απάντησε με φόβο: «Προσοχή να μη μάθει τίποτε το σωματείο» γιατί θα μου κάνουν απεργία.  Είναι δυνατόν οι επικεφαλής των υπουργείων, των συνδικαλιστικών φορέων, όλων μας να απέχουμε;  Είναι δυνατόν το μάθημα της πληροφορικής να γίνεται με ελληνική ορολογία του τύπου «η μητρική» ή «ο διακoμιστής», χωρίς εργαστήρια;

Ήρθε η εποχή που ο υπουργός πληροφορικής είναι ο πλέον απαραίτητος για να θεσμοθετηθεί η πληροφορική στην κοινωνία.

Η πληροφορική δεν είναι μόνο για να μαζεύουμε φόρους, δεν είναι παρακλάδι του υπουργείου οικονομικών, είναι το εργαλείο που θα εκδημοκρατίσει την κοινωνία μας.  Θα την απαλλάξει από τον καρκίνο της φαυλοκρατίας, του ρουσφετιού.  Θα εδραιώσει την αξιοκρατία, την αντικειμενικότητα, που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος μας.

ΟΛΑ ΣΤΟ INTERNET ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

είναι η προοπτική της δημοκρατίας, της προόδου, της ανάπτυξης.  Είναι η φιλοσοφία που όσο πιο σύντομα την υιοθετήσουμε, τόσο πιο γρήγορα θα ξεφύγουμε από τη μιζέρια, το σκοταδισμό, το φακελάκι, την αλλοίωση της ανθρώπινης συνείδησης.

Posted in Κοινωνία, Πολιτική and tagged , , , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

2 Responses to Η Πληροφορική είναι το εργαλείο εκσυγχρονισμού της Δημοκρατίας

Leave a Reply

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.