Τόνωση της μικρής, μικρομεσαίας επιχείρησης

Όλοι σήμερα μιλούν για το ρόλο των τραπεζών στην καθημερινότητα της αγοράς.  Η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, τα επιμελητήρια, ο επιχειρηματικός κόσμος, καθημερινά προσπαθεί να συνδιαλλάσσεται με τους τραπεζίτες.

Είναι λέει ο μοχλός που θα εξασφαλίσει την ανάταση της ελληνικής οικονομίας. Θα ‘θελα πολύ απλά όμως να ρωτήσω, με ποιά κριτήρια, σε ποιό πλαίσιο, με ποιά ποιοτικά χαρακτηριστικά;  Πότε θα ξεφύγει το τραπεζικό σύστημα από το ρόλο του νόμιμου τοκογλύφου, σε πραγματικό μοχλό ανάπτυξης;  Ως πότε οι συναλλαγές με τις τράπεζες θα καθορίζονται από τι εγγυήσεις που υπογράφει κάποιος;  Ως πότε οι τράπεζες δε θα ρισκάρουν τίποτε, όταν όλος ο επιχειρηματικός κόσμος καθημερινά ρισκάρει;  Ποιος είναι ο ρόλος του επιχειρείν για το συγκεκριμένο κλάδο, όταν το πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας τον αναδεικνύει σε ανάλγητο μηχανισμό καταδυνάστευσης του μικρού & μικρομεσαίου επιχειρηματία.

Βέβαια θα μου πείτε τι προτείνεις;

• Με ποιο δικαίωμα καταρρακώνουν τον επιχειρηματία καταδικάζοντάς τον στον Τειρεσία, όταν οι κρατικοδίαιτοι συμψηφίζουν τα πάντα στο πλαίσιο της φαυλοκρατίας;  Δε δικαιούται δεύτερης ευκαιρίας;  Στη Σουηδία π.χ. δικαιούται τρεις ευκαιρίες, χωρίς κανένα κοινωνικό αποκλεισμό, με σεβασμό στον άνθρωπο & στο επιχειρηματικό του ρίσκο. Δεν είμαστε όλοι λωποδύτες και το κράτος ή οι τράπεζες ή οι μεγαλοεκδότες – καναλάρχες – μεγαλοεργολάβοι οι “καθωσπρέπει” οικονομικοί παράγοντες.

• κάθε επιχείρηση να υποχρεούται από το κράτος σε κάθε τέλος οικονομικής χρήσης να παραδίδει business plan με ταυτόχρονο απολογισμό πραγματοποιούμενου – διορθωτικών ενεργειών σε περίπτωση απόκλισης, προγραμματισμό επόμενου κι αυτός να είναι ο σημαντικότερος παράγοντας χρηματοδότησης

• κάθε επιχείρηση που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας να επιβραβεύεται στη χρηματοδότησή της στην επόμενη χρήση

• Συμβατικά αντί για τη νόμιμη τοκογλυφία των τραπεζών, η επιχείρηση να αποδίδει στις τράπεζες ποσοστό επί των κερδών της, αφού κι αυτές με τη σειρά τους θα ‘χουν κίνητρο στην ανάπτυξη της οικονομικής μονάδας, μη εξασφαλίζοντας μόνο τη δική τους κερδοφορία.  Να ρισκάρουν στο μέτρο που τους αναλογεί κι όχι όπως ορισμένοι χαρτογιακάδες(Τραπεζικά στελέχη) να απειλούν καθημερινά με κάτω από το τραπέζι συναλλαγές.

• Να μετατραπεί ο ρόλος της τράπεζας στον πλέον ειδικό σύμβουλο που σε συνδυασμό με την οικονομική διεύθυνση της κάθε επιχείρησης, θα καθοδηγούν παραγωγικά τον επιχειρηματία στην υλοποίηση του οράματός του κι όχι να τον αναγκάζουν να βρει χρήματα στο τέλος του μήνα για τον ΦΠΑ όταν του οφείλει το Δημόσιο, τι αντίθεση κι αυτή;

• Οι τράπεζες σε συνδυασμό με την κρατική βούληση(πολιτική ευθύνη) να αποδίδουν τις ανεξόφλητες οφειλές του δημοσίου στις επιχειρήσεις, αφού τροφοδοτήθηκαν με €28 δις(από τις οικονομικές μας πλάτες), με διακανονιζόμενη αποπληρωμή.

Με ποιο δικαίωμα ανασυντάσσουν ή καταργούν συμβάσεις κάνοντας απαιτητά τα υπόλοιπα δανείων των επιχειρήσεων, χωρίς καμιά προειδοποίηση. Δε μας φτάνουν οι συνεχείς φορολογικές αλλαγές, έχουμε και τις τράπεζες. Σε ποιο πλαίσιο να λειτουργήσει η μικρή – μικρομεσαία επιχείρηση;

• Με ποια κριτήρια οι τράπεζες δίνουν μπλοκ επιταγών στις επιχειρήσεις μη διασφαλίζοντας την είσπραξή τους;   Ποιός είναι ο μηχανισμός που ενώ σου δίνει μπλοκ ή αυξάνει τα όρια δανεισμού, δε σου χρηματοδοτεί κρατικά τιμολόγια δημόσιου νοσοκομείου π.χ., αφού με τις εγγυήσεις του δημοσίου αγοράζει χρήμα, δηλαδή με τα χρήματά μας. Γιατί οι τράπεζες να μην έχουν καμιά ευθύνη όταν σφραγίζεται μια επιταγή;

Ποιος είναι ο ρόλος των επιμελητηρίων σε όλα αυτά; Το μόνο που κάνουν είναι στις καρέκλες τους να προετοιμάζονται οι επόμενοι υπουργοί.

Πρέπει κάποια στιγμή να ξυπνήσουμε και να βρούμε το χρόνο να ασχοληθούμε με την ανάπτυξη, σε πλατφόρμα όμως ανανέωσης, ισοτιμίας και ισονομίας. Ελπίζω η ατέρμονη αυτή αδιέξοδη κατάσταση να μας προβληματίσει και να ξεφύγουμε απ’ τη μιζέρια και την κακομοιριά.

Η λύση για μένα είναι με αισιοδοξία να σκεφτούμε το «εμείς» και να ξεφύγουμε από τη μονολιθική κουλτούρα του «εγώ» μας, που επί αιώνες φοβικά μας εκπαίδευσε το “δεξιό” κράτος κι η εκκλησία.

Posted in Επιχειρηματικότητα, Πολιτική and tagged , , , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Leave a Reply

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.